Szkoła Podstawowa nr 8

im. Bolesława Zygmunta Wirskiego

Historia     Nauczyciele   Plan lekcji   Wydarzenia   Konkursy 
strona główna

PATRON

 

„Ludzie są jak wiatr. Jedni lekko przelecą przez życie, nic po nich nie zostaje (…)

A inni wieją jak trzeba. Tyle, żeby wszystko na czas mogło kwitnąć i owocować.

I po nich zostaje piękno tego świata.”

K. Siesicka

Nie jest to żaden wybitny sportowiec czy polityk, nawet nie działacz na jakimś szerokim polu, lecz zwykły, szary nauczyciel, który całe swoje życie poświęcił kształceniu i wychowywaniu człowieka zdrowego, sprawnego fizycznie, pełnego radości życia
i optymizmu. Takich ludzi jest dzisiaj niewielu, a wśród nas był jeszcze tak niedawno.

 

ŻYCIE I DZIAŁALNOŚĆ SPOŁECZNA

BOLESŁAWA ZYGMUNTA WIRSKIEGO

Bolesław Wirski urodził się 6 II 1900 roku we wsi Krępa, powiat Łuków,
w rodzinie wiejskiego kowala. Ojciec Wojciech Kruczek, matka Kamila. Nazwisko rodowe zmienił w 1936 roku.

W 1906 roku rodzina Wirskiego przeniosła się do Siedlec. W latach 1908 – 1913 uczęszczał do szkoły kolejowej, następnie podjął naukę w szkole średniej w Łukowie.

Wybuch pierwszej wojny światowej spowodował przerwanie nauki, powrót do rodzinnej wsi. Tam przez dwa kolejne lata pracował jako nauczyciel w szkółce elementarnej. W 1916 roku został przyjęty do klasy czwartej gimnazjum w Łukowie. W tym samym roku wstąpił do szkolnego koła Polskiej Organizacji Wojskowej, obierając pseudonim Zawierucha. W roku 1918 uczestniczył w rozbrajaniu przez POW garnizonu niemieckiego oraz w potyczkach z Niemcami w okolicach Międzyrzecza Podlaskiego, Białej Podlaskiej i Brześcia, a później wraz z kolegami szkolnymi pozostał w formującym się Wojsku Polskim.

Po zakończeniu działań wojennych zrezygnował z propozycji zostania zawodowym oficerem i uzyskał zwolnienie ze służby wojskowej. W 1921 roku podjął pracę jako nauczyciel w Szkole Powszechnej w Kocku, a następnie w Łukowie, gdzie pracował do 1924 roku. W 1925 roku ukończył Roczny Państwowy Kurs Wychowania Fizycznego w Warszawie oraz otrzymał nominację na nauczyciela w Państwowym Seminarium Nauczycielskim w Chełmie. Po trzyletniej praktyce złożył egzamin przed Państwową Komisją Egzaminacyjną w Warszawie i otrzymał dyplom nauczyciela szkół ogólnokształcących oraz seminariów nauczycielskich. Oprócz pracy zawodowej w Seminarium Nauczycielskim prowadził zajęcia w Państwowej Szkole Rzemieślniczej (1926 – 1927) i Gimnazjum imienia Stefana Czarnieckiego (1937 – 1938).

W 1932 roku zawarł związek małżeński z Marią Kurowską, nauczycielką Szkoły Powszechnej w Chełmie. W 1933 roku przyszła na świat jego córka Anna Elżbieta.

Z chwilą wybuchu II wojny światowej został powołany do pomocniczej służby wojskowej. Podczas okupacji objął pracę Kierownika Olejarni w Chełmie, a żona podjęła pracę w szkolnictwie.

W roku 1940 została aresztowana żona i w sierpniu tegoż roku rozstrzelana wraz z mieszkańcami Chełma i Krasnegostawu. Bolesław Wirski ukrywał się przed Niemcami, a następnie podjął pracę w Spółdzielni Spożywców „Społem” w Chełmie. W roku 1944, po otwarciu w murach Liceum Koedukacyjnego Gimnazjum Ogólnokształcącego powrócił do pracy na dawne stanowisko nauczyciela wychowania fizycznego. W Państwowym Liceum Pedagogicznym w Chełmie pracował ponownie od 1945 do 1969 roku, to jest do odejścia na emeryturę.

2 IV 1960 roku zawarł po raz drugi związek małżeński z Bronisławą Stolarczyk. W tym czasie wziął na wychowanie ukochanego wnuka, na którego przelał wszelkie uczucia „ojcowskie”. Będąc na emeryturze, prowadził zajęcia w szkole ćwiczeń oraz hospitował praktyki studentów Studium Nauczycielskiego.

Wiosną 1970 roku rozpoczęła się długa i nieuleczalna choroba profesora, która zupełnie wyniszczyła zawsze przedtem zdrowy organizm i doprowadziła do śmierci
w dniu 29 VII 1972 roku. Nie pomogła operacja, nie pomogły transfuzje krwi ani żadne lekarstwa. Został pochowany na cmentarzu przy ul. Lwowskiej w Chełmie.

 

Bolesław Zygmunt Wirski

(6 II 1900  –  29 VII 1972)